Stadion im. Stanisława Kurowskiego

2013-11-26
Opis i dojazd do boiska na którym
MKS "Sparta" Szamotuły rozgrywa swoje mecze
od 1922 roku.
Mapa Polski Targeo
Powered by Targeo® | AutoMapa®
 
Sparta Szamotuły od początku swojego istnienia rozgrywa swoje mecze na boisku należącym   do Szamotulskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji, a od 01.01.2014 r do
 Centrum Sportu Szamotuły
przy ulicy Sportowej 6
Stadion wyposażony jest w płytę główną o wymiarach 105 x 68 m oraz dwie płyty boczne
Boisko główne posiada 2337 szt. siedzisk plastikowych, oraz zadaszoną trybunę przy budynku klubowym.
W chwili obecnej Sparta udostępnia na swoje mecze 990 miejsc na tzw. trybunie zachodniej po stronie budynku klubowego, a jest to konieczność gdyż klub nie organizuje imprez masowych w rozumieniu ustawy o imprezach masowych (Dz U. z 2009 r nr 62 poz. 504 z późniejszymi zmianami)

We wrześniu 2012 roku na wniosek Zarządu Klubu Stadionowi nadano nazwę:


Stadion Sportowy im. Stanisława Kurowskiego.

Uroczystość miała miejsce podczas obchodów 90-cio lecia istnienia klubu i wzięły w niej udział najwyższe władze Miasta i Gminy z Burmistrzem Włodzimierzem Kaczmarkiem i  Starostą Powiatu Szamotulskiego Pawłem Kowzanem oraz licznie zgromadzona rodzina Pana Stanisława z córką Anną i synami Marianem i Czesławem  na czele.
Nie zabrakło byłych i obecnych piłkarzy oraz sympatyków szamotulskiego klubu.
Tablica pamiątkowa Napis nad wejściem głównym
Stanisław Kurowski, ur. w Szamotułach 24.09.1921 r., zm. 02.05.1993 r.
Pan Stanisław Kurowski z zawodu łącznościowiec, monter telekomunikacyjny, wcześniej był trenerem bokserów i piłkarzy. Boks w okresie wczesnym powojennym sam uprawiał, a także grał w piłkę nożną.

Największym sukcesem trenerskim było wprowadzenie zespołu juniorów mistrzów okręgu, do rozgrywek ogólnopolskich, których stawką była walka o tytuł mistrza Polski. Ten wyczyn juniorów Sparty przypadał na rok 1953. Zanim doszło do występów na szczeblu ogólnopolskim, po uzyskaniu pierwszego miejsca w rozgrywkach ligowych, na szamotulskim stadionie doszło do meczu, w którym rywalami podopiecznych Stanisława Kurowskiego byli juniorzy Górnika Zabrze. Zabrzanie wygrali ligę na Śląsku i o prawo do startu w finałach M.P. Musieli stoczyć pojedynek z szamotulską drużyną. Na boisku padł rezultat remisowy 2:2. Nie było dogrywki, nie było strzelanych rzutów karnych. Przeprowadzono losowanie monetą. Ta była szczęśliwa dla szamotulskiej drużyny, dając jej prawo startu w finałach mistrzów Polski, które z udziałem najlepszych ośmiu krajowych drużyn odbyły się w Świdnicy Po latach rzucona moneta sprzyjała seniorom Górnika Zabrze w pamiętnym pucharowym boju z drużyną A.S. Roma.

Opiekunem z ramienia Polskiego Związku Piłki Nożnej, przebywającej w Świdnicy szamotulskiej drużyny , występującej w 1953 roku w finałach M.P., pod szyldem Unii Spójni, był nie kto inny, jak słynny w późniejszym okresie czasu trener polskich „orłów” Kazimierz Górski!
 
W drużynie prowadzonej przez Stanisława Kurowskiego występował po latach doskonały polski arbiter o międzynarodowych kwalifikacjach, reprezentujący O.K.S. z Wrocławia, Marian Środecki. Stanisław Kurowski miał do dyspozycji takich piłkarzy jak: Zygmunt Lisiak, Sylwester Lala, Józef Biernat, Marian Pupka, czy powołany do reprezentacji Polski U-18 na mecz Polska-Rumunia, Konrad Piechowiak. Piłkarz ten po latach grał także z powodzeniem w Poznańskich Klubach, Lechu wtedy Kolejarzu i Olimpii.

Źródło : Maciej Markiewicz, Andrzej Franke, Sparta Szamotuły